News (แปลข่าวชางดงกอน)Jangdonggun [Editor’s Note: December 2010]

Source : http://iamkoream.com/editors-note-dec-2010/

Editor’s Note: December 2010

Author: Kai Ma

Posted: December 1st, 2010

Filed Under: BLOG , December 2010



Jang Dong-gun and Kai Ma, photographed in Los Angeles.

1) Jang Dong-gun. Yeah, the name doesn’t really roll off the tongue. And I’m never quite certain I’m pronouncing it right. But regardless, it’s a name you might be hearing more of starting this month. If you don’t watch Asian films, you probably have no idea who—or what—I’m talking about. But trust me, this guy is famous. In fact, he’s known, along with his wife, as the “Brangelina of South Korea.” (In May, his marriage to actress Ko So-young ended the hysteria surrounding their friendship and relationship, but now, more media attention is geared towards his genetically prosperous newborn. Sound familiar?)

On December 3, Jang will debut on Hollywood’s silver screen as an assassin in Sngmoo Lee’s The Warrior’s Way (Relativity Media). He’s also KoreAm’s last cover of the year.

The first film I saw Jang in was Taegukgi: The Brotherhood of War, a box office-smashing South Korean film (2004) that exposed the brutality of the Korean War through the story of two brothers drafted into the South Korean army. It’s a Saving Private Ryan-esque, ground level epic about Korea’s civil war—how it divided siblings, families and ultimately, a country. And as I type these words, the conflict this film dramatizes—which began in 1950—remains on the international radar, as both North and South Korea exchanged fire last month on the South’s Yeonpyeong island. In Julie Ha’s story, Korea experts interpret the violence, which killed four people, including two civilians, and provide some historical context for this latest clash in the Yellow Sea. This, unfortunately, is not a movie. But what these blockbuster dramas and real-life peninsular conflicts always seem to underscore is the simple—yet tragic—severance between kin. “The North Koreans are our brothers,” said a Yeonpyeong villager to NPR. “And our enemies.”

2) As I write my last editor’s note for 2010, I am reminded of the past 11 issues this magazine created to represent this year’s “Korean American experience.” The covers, which included the decennial census, Far East Movement, Asian America’s YouTube platform, “Generation 3,”and blogger Angry Asian Man, blanketed even more stories on North Korea, gays in the military, Haiti, golf, soccer, soccer-inspired flesh—and, of course, food, food and booze. Two of our cover Koreans, in fact, were just recently honored at our annual “Unforgettable” gala: Chan Ho Park, the first South Korea-born baseball player in the major leagues, and Grace Park, best known for her roles on Battlestar Galactica and Hawaii Five-O. And finally, Good Morning America’s JuJu Chang, was also honored with an achievement award in journalism. For this month’s profile on the jet-setting anchorwoman, Chang told KoreAm that five years from now, “I would love to be able to still be doing what I’m doing: telling great stories that impact people’s lives, that change the way we think and increase our compassion for one another.”

Who knows where KoreAm will be in five years? (Sorry to be a downer.) But two decades after its inception, KoreAm still sits in your hands (for others, it pops up on your screens). For this reason, I’d like to say, for the final time this year, Happy 20th Anniversary to what editor Julie Ha calls “the little magazine that could.” And for all you subscribers out there, take a moment, as I did this morning, to review the issues of 2010. As you will see, a hopeful story does emerge, defined by what was made possible, what was confronted and what is yet to come.

Happy Holidays.

—Kai Ma, Editor-in-Chief

แปลเป็นภาษาไทยโดยคุณจิ๊ก (ผู้น่ารักและไม่เคยบ่น^^)

1. ถ้าพูดถึงชางดงกอนแล้ว แน่ล่ะ ถึงฉันจะไม่เคยพูดถึงเขาตรงๆ ซึ่งนั่นก็อาจเป็นเพราะฉันยังนึกกระดากที่ต้องเรียกชื่อเขาแบบเพี้ยนๆไปบ้าง แต่นั่นก็ไม่กระไรนักหรอก ในเมื่อชื่อของเขาคนนี้ได้มีปรากฏไปทั่วทุกแห่งหนแล้วนับตั้งแต่เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา และถ้าคุณไม่ใช่นักนิยมหนังเอเชียล่ะก็ คุณก็อาจจะนึกไม่ออกว่า ‘เขา’ ที่ฉันกำลังจะพูดถึงนี้เป็นใครกันแน่ แต่เชื่อฉันเถอะ ถ้าพูดถึงความดังแล้ว เขาคนนี้ดังมากทีเดียว ถ้าจะว่าไปชื่อเสียงของเขาไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าผู้เป็นภรรยาหมาดๆของเขาเท่าใดนัก อันเป็นที่มาของฉายา “แบรงเจลลิน่าแห่งเกาหลีใต้ (Brad & Angelina = Brangelina)” (นับตั้งแต่ที่มีการเปิดเผยเรื่องการแต่งงานระหว่างเขาและนางเอกสาวโคโซยอง เมื่อเดือนพฤษภาคมปีที่แล้ว ก็ได้สร้างความแตกตื่นโกลาหลไปทั่ว บรรดาสื่อต่างๆต่างก็พากันขุดคุ้ยถึง ‘ที่มา’ ของความสัมพันธ์ของทั้งสองกันอย่างจ้าละหวั่น แต่มาวันนี้ เป้าหมายที่สื่อพุ่งความสนใจได้เบี่ยงทิศไปยัง “ลูกน้อย”ของทั้งสองไปเสียแล้ว พอจะคุ้นๆกันบ้างแล้วใช่ไหม?)

เมื่อวันที่ 3 ธันวาคมที่ผ่านมา ชางดงกอนได้เปิดตัวสู่จอเงินฮอลลิวู๊ดในบท “จอมยุทธ์” ในหนังของ ลีซึงมู เรื่อง The Warrior’s Way (ตามที่ปรากฏในข่าว) และเขายังได้ขึ้นปก KoreAm ฉบับส่งท้ายปีอีกด้วย

หนังเรื่องแรกของชางดงกอนที่ฉันได้ดูคือ Taegukgi: The Brotherhood of War (2004) เป็นหนังฮิตถล่มทลายทำลายสถิติหนังเกาหลีเป็นประวัติการ เรื่องราวของหนังบอกเล่าถึงช่วงเวลาอันยากแค้นและความโหดร้ายทารุณของสงครามเกาหลี ผ่านทางตัวเอกสองหนุ่มพี่น้องที่ต้องร่วมเป็นร่วมตายอยู่ในกองทัพเกาหลีใต้ในช่วงเวลานั้น เค้าโครงเรื่องมีความคล้ายคลึงกับ Saving Private Ryan เพียงแต่แนวเรื่องบอกเล่าถึงสงครามกลางเมืองของเกาหลี และผลพวงของมันที่ทำให้เกิดการวิบัติพลัดพราก ไม่ว่าจะเป็นกับครอบครัวหรือเพื่อนพ้อง ตลอดจนประเทศชาติก็อาจถึงคราวสั่นคลอนย่อยยับ และในขณะที่ฉันกำลังเขียนบทความอยู่นี้ ควันหลงจากสงครามในหนัง ที่เริ่มคุกรุ่นมาตั้งแต่ปี 1950 ก็ยังไม่จางหายไปไหน นานาชาติยังคงมีการใช้เรดาร์จับตามองเกาหลีทั้งสองฟากอย่างไม่วางตา โดยเฉพาะเมื่อเดือนที่แล้วได้มีการสาดกระสุนเข้าใส่กันระหว่างเกาหลีเหนือและใต้บนเกาะยอนเปียง ซึ่งเป็นเกาะอยู่ทางตอนใต้ ดังที่ได้ปรากฏอยู่ในบทความของจูลี่ฮา บก.ของเราว่า เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เกาหลีต้องสูญเสียผู้ที่มีความรู้ความสามารถไปถึง 4 คน รวมทั้งพลเรือนอีก 2 คน และได้เพิ่มเหตุการณ์ ‘สมรภูมิทะเลเหลือง’ ครั้งล่าสุดลงในหน้าประวัติศาสตร์ของชาติอีกครั้ง ซึ่งมันน่าเศร้าที่มันไม่ใช่ในหนัง ดังนั้นถึงแม้บล็อกบัสเตอร์จะอยากให้เรตติ้งยอดนิยมแค่ไหน หรือรายการชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายจะรู้สึกว่าเรื่องพันธ์นี้มันแสนจะธรรมดาก็ตาม แต่สำหรับคนเกาหลีแล้ว การที่ต้องฆ่าฟันคนชาติเดียวกัน นับเป็นเรื่องน่าเศร้าอย่างที่สุด “เกาหลีเหนือเป็นดั่งพี่น้องของเรา” ชาวยองเปียงคนหนึ่งกล่าวกับผู้สื่อข่าว “รวมทั้งยังเป็นศัตรูของเราอีกด้วย”

2. ในขณะที่ฉันกำลังเขียนบทความบทสุดท้ายของปี 2010 อยู่นั้น ฉันเกิดนึกถึง ‘หัวข้อหลักทั้ง 11 ’ ที่นิตยสารของเราเตรียมที่จะนำเสนอว่าด้วยเรื่อง “ที่ไปและที่มาสู่ความเป็นชาวเกาหลีอเมริกัน” ในปีนี้ บนหน้าปกจะระบุหัวข้อต่างๆต่อไปนี้ ‘เทือกเถาเหล่ากอ’ ‘ความเคลื่อนไหวของชาวตะวันออกไกล’ ‘ชาวเอเชี่ยนอเมริกันกับวัฒนธรรมยูทูบ’ ‘ผู้บุกเบิกรุ่นที่ 3’ ‘ดักทางหนุ่มเอเซียเลือดร้อน’ รวมทั้งเรื่องราวที่เกี่ยวกับเกาหลีเหนือ อาทิ ‘หนุ่ม(สีม่วง)ในกองทัพ’ ‘ไฮติ’ ‘กอล์ฟ’ ‘ฟุตบอล’ ‘ศักดิ์ศรีในเกมส์ฟุตบอล’ และที่ขาดไม่ได้ก็ต้องมีเรื่องของ ‘อาหารการกิน’ รวมไปถึงเรื่องของน้ำเมานานาชนิดอีกด้วย ชาวเกาหลีสองคนที่เคยให้เกียรติมาขึ้นปก และต่างเคยได้รับการโหวตเลือกจากนิตยสารของเราให้เป็น ‘บุคคลดีเด่นแห่งปี’ ซึ่งได้แก่ ปาร์กชานโฮ นักเบสบอลชาวเกาหลีใต้ที่ได้ผันตัวเองมาเล่นสายอาชีพเป็นคนแรก และเกรซปาร์ก นักแสดงสาวซึ่งโด่งดังจากหนังเรื่อง Battlestar Galactica และ Hawaii Five-O ตามติดด้วยผู้ประกาศข่าวสาวจาก Good Morning America จูจูชาง ก็ได้รับเลือกเป็นบุคคลดีเด่นด้านสื่อสารมวลชน ในฐานะนักข่าวสาวรุ่นใหม่ไฟแรง เธอได้กล่าวกับ KoreAm ถึงอีกห้าปีต่อจากนี้ว่า “ฉันยังรักที่จะทำงานอย่างที่ทำอยู่นี้ต่อไปค่ะ การที่ได้บอกเล่าเรื่องราวของเหตุการณ์สำคัญที่มีผลต่อชีวิตของคนๆหนึ่ง ทำให้เราได้เปลี่ยนแนวคิดของตัวเอง เพื่อที่จะได้ก้าวย่างอย่างระมัดระวังต่อไปในอนาคต”

ใครจะไปรู้ว่าในอีก 5 ปีข้างหน้า KoreAm จะดุ่มเดินไปยังทิศทางใด? (ขอโทษที่ฟังดูเหมือนคนมักน้อยไปหน่อย) แต่หลังจากที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาแล้วสองทศวรรษ KoreAm ก็จะยังคงอยู่ในกำมือคุณต่อไปแบบนี้อย่างเหนียวแน่น (แต่ก็คงจะมีบ้าง ที่อาจไปโผล่วูบวาบบนจอบ้านคุณ) และด้วยเหตุนี้ ฉันก็อยากจะบอกกับคุณๆเป็นการส่งท้ายปีว่า สุขสันต์ครบรอบ 20 ปีนะ KoreAm อย่างที่ บก.จูลี่ฮาเคยบอกไว้ “ถึงจะเล็กแต่คุณภาพเราแน่นปึ๊ก” และสำหรับคุณๆผู้อ่านทั้งหลาย รออีกสักหน่อยนะ ทำเหมือนกับฉันในเช้านี้ ที่ได้หวนรำลึกถึงหัวข้อหลักต่างๆที่ได้ผ่านพ้นไปในปี 2010 เพื่อที่จะได้คาดหวังและรอคอยเรื่องราวดีๆที่จะทยอยมีมาอีกในปีหน้า

สุขสันต์วันหยุดค่ะ

—Kai Ma, Editor-in-Chief

ข้อความนี้ถูกเขียนใน News คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s